Επισκόπηση των ανθρώπινων παρασιτικών ασθενειών

Τα παράσιτα είναι μικροοργανισμοί που εισβάλλουν στο ανθρώπινο σώμα, επηρεάζοντας εσωτερικά όργανα και συστήματα και οδηγώντας σε διάφορες κλινικές εκδηλώσεις. Οι παρασιτικές ασθένειες δεν είναι η μόνη ασθένεια. Αυτή η φράση υποδηλώνει μια ξεχωριστή ομάδα παθολογιών που προκαλούνται από μονοκύτταρους και πολυκύτταρους παθογόνους μικροοργανισμούς. Μια δυσάρεστη «γειτονιά» μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη. Ο κύκλος ζωής των σκουληκιών έχει ορισμένα χαρακτηριστικά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, για να σχηματίσετε ένα πλήρες άτομο, είναι απαραίτητο να αλλάξετε τρεις οικοδεσπότες.

Συμπτώματα και παθογόνα παρασιτικών ασθενειών

Οι κύριες αιτίες των παρασιτικών παθολογιών περιλαμβάνουν τα σκουλήκια, τα οποία οδηγούν σε μόλυνση με ελμινθίαση. Οι ελμινθίασες ταξινομούνται ως εξής ανάλογα με τον τύπο του ελμινθίου:

• Τρηματώδεις. Αυτή η ομάδα ασθενειών περιλαμβάνει λοίμωξη από φλύκταινες. Για παράδειγμα, βλάβες στα εσωτερικά όργανα που προκαλούνται από πνευμονικές φλέβες, ηπατικές πτώσεις, γάτες γάτας κ.λπ.
• Τα νηματώδη είναι μια παρασιτική μόλυνση που προκαλείται από στρογγυλά σκουλήκια. Η πηγή μόλυνσης είναι ένα άρρωστο άτομο. Στα παθογόνα περιλαμβάνονται τα στρογγυλά σκουλήκια, τα σκουλήκια καρφίτσας, το Toxocara, η Trichinella και τα whipworms.
• Οι κεστοδοσίες προκύπτουν από παρασιτισμό από ταινίες. Οι πιο συνηθισμένοι έλμινθοι περιλαμβάνουν ταινίες βοοειδών και χοιρινού κρέατος, ταινίες νάνου, σκουλήκια ευρείας ζώνης, κυψελίδες και εχινόκοκκους.

Εκτός από τις ελμινθιάσες, παρασιτικές ασθένειες μπορεί να είναι πρωτόζωα - λοιμώξεις από πρωτόζωα παράσιτα - Giardia, ο αιτιολογικός παράγοντας της ελονοσίας, το τοξόπλασμα, η τριχομονάδα. Επίσης τα εξωπαράσιτα - αυτά περιλαμβάνουν ψείρες (ψείρες σώματος, κεφαλιού και ηβικής), κοριούς και κρότωνες. Οι δερματώσεις προκύπτουν από την παρασιτική δραστηριότητα ορισμένων εντόμων.

Προς ενημέρωσή σας: Η κλινική εικόνα με φόντο μια παρασιτική μόλυνση είναι συχνά ασαφής - στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχουν συμπτώματα ή εκδηλώνονται έντονα και βίαια, υποδηλώνοντας σοβαρή μέθη.

Οι παρασιτικές ασθένειες του ανθρώπου έχουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

1. Οι αλλεργικές εκδηλώσεις προκαλούνται από την αναπαραγωγή παρασίτων στον οργανισμό, κατά την οποία τα άχρηστα προϊόντα και οι τοξίνες τους εισέρχονται στο ανθρώπινο κυκλοφορικό σύστημα, με αποτέλεσμα τη μέθη. Συμπτώματα: κόκκινες κηλίδες στο δέρμα, κνίδωση, κνησμός, εξάνθημα, πλάκες που μοιάζουν με λειχήνες κ.λπ.
2. Αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος. Σε ορισμένους ασθενείς, παρατηρείται πυρετώδης κατάσταση στο πλαίσιο σοβαρής ελμινθικής προσβολής. Κανονικά η θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ 38 και 40 βαθμών, μερικές φορές παραμένει στο εύρος των υποπυρετών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η αύξηση της θερμοκρασίας υποδηλώνει την οξεία φάση της νόσου.

3. Η λεμφαδενίτιδα είναι ένα κοινό σύμπτωμα των ανθρώπινων παρασιτικών ασθενειών. Η κατάσταση αυτή εκδηλώνεται με διεύρυνση και φλεγμονή των λεμφαδένων. Μπορούν να αναφλεγούν μεμονωμένα ή όλα ταυτόχρονα. Επιπλέον, ο ασθενής εμφανίζει πονοκεφάλους, μειωμένη όρεξη και γενική κακουχία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι λεμφαδένες που βρίσκονται πιο κοντά στο σημείο της εισβολής φλεγμονώνονται.
4. Ο πόνος στους μύες και τις αρθρώσεις είναι ηχώ ανοσολογικών αντιδράσεων στο ανθρώπινο σώμα. Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιλαμβάνεται τις προνύμφες ελμινθών ως ξένα σώματα και αρχίζει να τις επιτίθεται. Ο πόνος στους μύες και στις αρθρώσεις εμφανίζεται λόγω βλάβης ιστού που προκαλείται από έλμινθους.
5. Το πνευμονικό σύνδρομο εκδηλώνεται με μη παραγωγικό βήχα. Ο ασθενής παραπονιέται για δύσπνοια λόγω έλλειψης σωματικής δραστηριότητας και πόνο στο στήθος. Η ασκαρίαση εμφανίζεται συχνά όταν τα πτύελα αναμιγνύονται με αίμα.
6. Το πρήξιμο μπορεί να εμφανιστεί τοπικά ή να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα. Το αγγειοοίδημα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Χωρίς ιατρική φροντίδα, η πιθανότητα θανάτου είναι υψηλή.
7. Το κοιλιακό σύνδρομο ανιχνεύεται συχνά όταν μολυνθεί με έλμινθους. Αυτό το σύμπτωμα υποδηλώνει εναλλαγή δυσκοιλιότητας και διάρροιας, αυξημένο σχηματισμό αερίων, φούσκωμα και διαταραχή του πεπτικού συστήματος.
8. Αισθήσεις πόνου στην κοιλιά διαφόρων τύπων. Μερικοί ασθενείς παραπονιούνται για συνεχή πόνο, άλλοι για διαλείποντα πόνο. Για κάποιους ο πόνος είναι έντονος και έντονος, άλλοι τον περιγράφουν ως σύνδρομο θαμπού πόνου.
9. Στη χρόνια πορεία της ελμινθίασης εμφανίζεται δηλητηρίαση που συνοδεύεται από σοβαρή αδυναμία, σημαντική επιδείνωση της γενικής υγείας, συχνές αναπνευστικές ασθένειες και κρυολογήματα και σοβαρή απώλεια βάρους.

Η κλινική εικόνα μιας παρασιτικής νόσου είναι πάντα διαφορετική. Τα συμπτώματα εξαρτώνται από τη θέση των ελμίνθων, τον συγκεκριμένο τύπο παθογόνου και την ηλικία του ασθενούς. Και επίσης από την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος, τον βαθμό δυσλειτουργίας των εσωτερικών οργάνων και άλλες πτυχές.

Κατάλογος παρασιτικών ασθενειών

Οι παρασιτικές ασθένειες χωρίζονται σε πρωτόζωα - ελονοσία, γιαρδιάση, τοξοπλάσμωση, αμεβίαση, βαλαντιδίαση - τα πιο κοινά. για ελμινθίαση, ακάρωση (ψώρα) και δερματώσεις. Στην ιατρική πρακτική, οι ελμινθικές προσβολές εμφανίζονται συχνότερα.

Παρασιτικές λοιμώξεις:

• Αφρικανική τρυπανοσωμίαση. Η μόλυνση εμφανίζεται μέσω της εισβολής των βακτηρίων Trypanosoma brucei. Τρόπος μετάδοσης: Δάγκωμα μύγας Τσέτσε. Οι κύριες κλινικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, μυαλγία.
• Η αμεβίαση εμφανίζεται λόγω της διείσδυσης παρασίτων στον ανθρώπινο οργανισμό μαζί με την τροφή και το νερό. Παθογόνα: αμοιβάδα ή αμοιβάδα δυσεντερίας.
• Ασκαρίαση. Παράσιτα – στρογγυλά σκουλήκια. Η μόλυνση προκαλείται από την κατανάλωση μολυσμένων τροφίμων.
• Η μπαμπέζωση προκαλείται από έλμινθες που ζουν στην κυκλοφορία του αίματος. Η μόλυνση εμφανίζεται μέσω δαγκώματος τσιμπουριού.
• Νόσος Chagas (μεταδίδεται από δαγκώματα εντόμων που ρουφούν το αίμα).
• Η τριχίνωση είναι μια οξεία ή χρόνια παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από νηματώδεις.
• Το Teniarinhoz είναι ένας παρασιτισμός της ταινίας των βοοειδών. Το διεισδυτικό παράσιτο επηρεάζει κυρίως τη γαστρεντερική οδό. Συμπτώματα: έντονο κοιλιακό άλγος, αλλεργικές αντιδράσεις, πονοκέφαλοι, γενική κακουχία. Η περίοδος επώασης κυμαίνεται από 2 έως αρκετά χρόνια.
• Ταινίαση. Το παθογόνο είναι η χοιρινή ταινία. Μια παρασιτική μόλυνση είναι γεμάτη με πολυάριθμες επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της μη αναστρέψιμης εγκεφαλικής βλάβης, λόγω της διέλευσης των ελμινθικών τμημάτων.
• Οπιθωρχίαση (σκουλήκι – γάτα). Το σκουλήκι «ζει» στο συκώτι, τους χοληφόρους πόρους, το πάγκρεας και τη χοληδόχο κύστη. Η μόλυνση εμφανίζεται από την κατανάλωση ωμού ή κακομαγειρεμένου ψαριού.
• Κλωνορχίαση. Ο λόγος είναι ο πολλαπλασιασμός της κινεζικής πιθανότητας στο σώμα. Εκτός από τους ανθρώπους, ο έλμινθος επιτίθεται επίσης σε γάτες, σκύλους και χοίρους.
• Εντεροβίαση. Το παθογόνο είναι τα pinworms. Οι παρασιτικές ασθένειες διαγιγνώσκονται συχνά στην παιδική ηλικία. Η θεραπεία είναι δύσκολη γιατί η δευτερογενής αυτομόλυνση εμφανίζεται στο 99% των περιπτώσεων.

Αξίζει να γνωρίζετε: Παθολογίες που προκαλούνται από εξωπαράσιτα - πεντικολίωση, ψώρα, κοχλιομύωση, δεμοδήκωση κ.λπ.

Μάλιστα, ο κατάλογος των παρασιτικών ασθενειών μπορεί να συνεχιστεί για πολύ καιρό, καθώς υπάρχουν πολλά παράσιτα που μπορούν να μολύνουν τον ανθρώπινο οργανισμό. Οι πιο κοινές ασθένειες δόθηκαν ως παράδειγμα.

Γιατί είναι επικίνδυνα τα παράσιτα;

Στις περισσότερες κλινικές εικόνες, οι κάτοικοι των μεγάλων πόλεων μολύνονται από έλμινθους, στρογγυλά παράσιτα και λωρίδες. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί οδηγούν σε αποδυνάμωση της ανοσίας και απορροφούν θρεπτικά συστατικά από τον ξενιστή τους. Αλλά τα "κοινά" στρογγυλά σκουλήκια και σκουλήκια δεν είναι τόσο τρομακτικά όσο μπορεί να φαίνονται με την πρώτη ματιά.

Οι άνθρωποι που ζουν σε τροπικές χώρες και οι τουρίστες που κάνουν διακοπές στη Νότια Αμερική, την Αυστραλία ή την Αφρική έρχονται αντιμέτωποι με πραγματικά «τρομερούς» έλμινθους.

Τα πιο επικίνδυνα παράσιτα:

1. Τα φιλάρια οδηγούν σε απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων, γεγονός που βλάπτει τον συντονισμό των κινήσεων και μπορεί να προκαλέσει βλάβη στα εσωτερικά όργανα.
2. Τα σχιστοσώματα είναι ένας ειδικός τύπος ελμινθίου που ζει στο ανθρώπινο αίμα. Οδηγεί σε σοβαρή έκπτωση της λειτουργικότητας του ήπατος, του γαστρεντερικού σωλήνα και της ουροδόχου κύστης.

Αυτά τα παράσιτα βρίσκονται σε χώρες με τροπικό κλίμα. Στην πραγματικότητά μας, οι παθολογίες διαγιγνώσκονται σχετικά σπάνια. Η επιστήμη γνωρίζει περισσότερους από 200 τύπους παρασίτων που μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη οξέων και χρόνιων ασθενειών:

• Η χρόνια γιαρδιάση οδηγεί σε δυσλειτουργία του ήπατος, αναπτύσσεται κίρρωση του ήπατος.
• Οι τριχομονάδες μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο, καρδιακές προσβολές, σακχαρώδη διαβήτη και σκλήρυνση κατά πλάκας.
• Οι στρογγυλοί σκώληκες με παρατεταμένο παρασιτισμό επιδεινώνουν σημαντικά την κατάσταση του γαστρεντερικού σωλήνα και επηρεάζουν τους πνεύμονες.
• Trichinae. Η ανάπτυξη παρασίτων οδηγεί σε έντονο πόνο και κράμπες.
• Το τοξόπλασμα κατά την εγκυμοσύνη διαταράσσει την ενδομήτρια ανάπτυξη του παιδιού, μέχρι νοητική υστέρηση.

Σημαντικό: Οποιοσδήποτε, χωρίς εξαίρεση, μπορεί να μολυνθεί. Εκατοντάδες χιλιάδες προνύμφες ελμινθών περιμένουν κάθε άτομο: στο νερό, στο έδαφος, σε φύλλα δέντρων, σε μέσα μαζικής μεταφοράς, κλινική, κατάστημα, σε τρόφιμα κ.λπ. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να τηρούνται όλα τα μέτρα υγιεινής και να ενημερώνονται τα παιδιά όσο το δυνατόν νωρίτερα για τη σημασία της τήρησης βασικών κανόνων υγιεινής.

Η διείσδυση των προνυμφών παρασίτων στο σώμα γίνεται απαρατήρητη. Δεν υπάρχουν συμπτώματα στα αρχικά στάδια της μόλυνσης. Όταν η νόσος γίνεται χρόνια, τα συμπτώματα είναι πιο έντονα. Εάν εντοπιστούν χαρακτηριστικά σημεία, απαιτείται θεραπεία - διαφορετικά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα σοβαρών επιπλοκών που θα πρέπει να αντιμετωπίσετε εφ' όρου ζωής.